Abecadło, czyli co mi dało macierzyństwo? cz.4

Cześć!

Dziś mam dla Was ostatnią część z serii "Abecadło, czyli co mi dało macierzyństwo?". To było ciekawe doświadczenie. Z Waszych komentarzy wynika, że i Wam przypadło do gustu. Pojawiały się stwierdzenia, że to swoista reklama macierzyństwa. Wiecie co? Nie mogę się z tym nie zgodzić. Jeszcze będąc w ciąży, byłam straszona rozmaitymi historiami, mrożącymi krew w żyłach. O niewyobrażalnym bólu, nieprzespanych nocach, problemach z karmieniem, kolkach i wiecznym zmęczeniu. Postanowiłam już wtedy, że ja nikogo w ten sposób nie będę straszyć. Wolę skupić się na pozytywnych stronach, w końcu dziecko to nie chwilowa zachcianka, a zobowiązanie na całe życie, więc po co od początku skupiać się na niedogodnościach? Na to zawsze będzie czas ;)

Jeśli nie widzieliście poprzednich wpisów, zapraszam serdecznie do lektury (cz.1cz.2cz.3).

źródło : www.freepic.com



ROZSĄDEK
Jest to najbardziej pożądana rzecz wśród rodziców, szczególnie, gdy na świecie pojawia się pierwszy potomek. Nie powiem, że nie miałam momentów, kiedy ogarnięta paniką miotałam się jak poparzona. Na szczęście to atrybut pierwszych tygodni, przynajmniej w naszym przypadku. Histeria ustąpiła miejsca zdrowemu rozsądkowi. Staramy patrzeć się na wszystko, co dotyczy Heleny, w taki własnie sposób. Nikt nie da mi pewności, czy postępuję z nią dobrze, czy źle. Jedynym miarodajnym czynnikiem, dzięki któremu, nasze działania jako rodziców mogą być w jakiś sposób rozliczane, to zachowanie i samopoczucie Helenki. To jakim jest dzieckiem umacnia mnie w przekonaniu, że radzimy sobie całkiem nieźle i zdroworozsądkowe podejście owocuje.


STANOWCZOŚĆ
Ci, którzy mnie znają osobiście, na pewno przyznają, że jestem chyba najmniej stanowczą osoba na tej ziemi. Zmiany zdania następują u mnie z prędkością światła. Szybko też mi mięknie serce, w mgnieniu oka zapominam złe rzeczy oraz konsekwencje, jakie miałam wyciągać wobec niedobrych dla mnie osób. Walczę z tym uparcie. Kosztuje mnie to dużo wysiłku, ale widzę, że stanowczość i konsekwentność są w życiu bardzo potrzebne. Tym bardziej gdy jest się kilkunastomiesięcznym dzieckiem, a głównym zajęciem jest testowanie rodziców oraz granic, które stawiają. W takich sytuacjach stanowczość jest wręcz wskazana.


TEMATYCZNOŚĆ
Z zamiarem założenia bloga nosiłam się już długo. Pomysł gdzieś tak kiełkował, powoli rósł w siłę, jednak ciągle był zbyt ogólny, chaotyczny i niesprecyzowany. Dopiero po jakimś czasie dotarło do mnie, o czym powinnam pisać. Życie się zmienia, praca dziś jest, jutro może jej nie być. Zainteresowania, marzenia, a nawet smaki ulegają zmianie. Zadałam sobie pytanie, co jest stałe? Kim będę cały czas, przez całe swoje życie? Otóż zawsze już będę mamą.


UŚMIECH
Nigdy nie należałam do smutasów, wręcz przeciwnie, jestem odbierana jako pozytywna osoba. Jednak, żeby ten pozytywizm zachować, musiałam mieś powód. Macierzyństwo sprawiło, że powód stał się nieistotny. Uśmiecham się ot tak, bez przyczyny.


WSPARCIE
Jako młoda dziewczynka, nie wyobrażałam sobie, by przy porodzie mógłby być facet. Uważałam to za czynność stricte kobiecą, gdzie mężczyźni nie powinni mieć wstępu. Po latach, gdy zaszłam w ciąże, moje myślenie zupełnie się zmieniło. Na moje szczęście Radek był podobnego zdania. Okazało się, że był mi bardziej potrzebny niż znieczulenie :) Muszę się Wam pochwalić, że chłopina stanął na wysokości zadania, do tego stopnia, że zaczęłam się zastanawiać, czy go nie wypożyczać ;) Na sali mieliśmy masę śmiechu, bo mój Radek raczej do żartownisi należy. Masował mi tez plecy i podawał gaz. W pewnym momencie nie pamiętam niczego, co mówiły do mnie położne. Słyszałam tylko nad uchem głos Radka, który powtarzał wyuczone na szkole rodzenia słowa, bym nie traciła energii na jęczenie i nabierała powietrza "do brzucha" :) Gdyby nie on, nie dałabym rady. Do tej pory, kiedy opowiadamy komuś historię porodu Helenki, używamy stwierdzenia "rodziliśmy". Wtedy wiedziałam już na milion procent, że mogę na niego liczyć w każdej sytuacji.


ZAUFANIE
Przede wszystkim ufam teraz bardziej sobie. Jasne, wysłucham jakiś tam rad, przemielę je trochę w głowie, ale mimo wszystko wypuszczę tym samym uchem, którym je wpuściłam. Wiadomo, że też się dopiero macierzyństwa uczę, zapewne na nie jednym, czy dwóch błędach. Najważniejsze, że te błędy są moje, jak i dziecko. Tylko od podejścia mojego i Radka zależy jak ono zostanie "ulepione". Dlatego staram się słuchać swojego wewnętrznego głosu, który z początku był tylko nieśmiałym szeptem, lecz po czasie, z każdym nowym dniem, przybiera na sile. Według mnie jest to niezwykle ważne, by żyć z nim z zgodzie, z nie bezsensownie się przekrzykiwać :)



Mam nadzieję, że i ta część przypadła Wam do gustu. Każdy komentarz będzie dla mnie miłym sygnałem :)

Buziaki!
J.

Miłego dnia!

48 komentarzy:

  1. Trafiona ta twoja lista. Myślę, że wielu rodziców nie docenia co daje dziecko. Być rodzicem to trudne zadanie, dużo trzeba dać od siebie, ale często zapominamy, że wysiłek włożony wraca do nas.

    OdpowiedzUsuń
  2. Macierzyństwo zawsze wiele zmienia, uczy i sprawia, że ludzi są inni niż przed pojawieniem się malca w domu. Mój mąż też bym przy porodzie i uważam, że każda rodząca powinna mieć takie wsparcie

    OdpowiedzUsuń
  3. Zgadzam się z tymi punktami. Mnie jeszcze nauczyło większej cierpliwości i jako typowy choleryk okazało się, że bardzo złagodniałam :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Tu się zgadzamy, łagodność była w poprzedniej części ;)

      Usuń
  4. Ja tam akurat nie chciałam mieć męża przy porodzie, straszny z niego panikarz i tylko niepotrzebnie bym się denerwowała. Miałam mamę, która jest położoną :-)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Każdy robi jak uważa, najważniejsze jest samo wsparcie, a kto je daje to już nasz sprawa :)

      Usuń
  5. Macierzyństwo hartuje charakter i wywala życie do góry nogami, ale uczy tez świetnej organizacji

    OdpowiedzUsuń
  6. to najpiękniesze co mi się w życiu przydarzyło

    OdpowiedzUsuń
  7. Uwielbiam Twoje abecadło. jest naprawdę mądre i uczy, ale tak fajnie, nie na siłę. Czekam na nowe serie. Pozdrawiam serdecznie i do usłyszenia!

    OdpowiedzUsuń
  8. Mamą jeszcze nie jestem, ale obserwuje bardzo bliskie mi Mamy i widzę, że macierzyństwo bardzo je zmieniło! :)

    OdpowiedzUsuń
  9. Myślę, że w momencie bycia matką, kobieta bardzo się zmienia, ma inne poglądy, inne potrzeby. Napewno dużo zmian jest na plus :)

    OdpowiedzUsuń
  10. Osobiście uważam macierzyństwo za świetny stan i już nie mogę doczekać się drugiej pociechy, która wkrótce u nas zagości :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Gratulacje, trzymam kciuki za szczęśliwe rozwiązanie :)

      Usuń
  11. Uwielbiam ludzi, którzy na życie starają się patrzeć z optymizmem, pozytywnie, z uśmiechem. Jestem pewna, że macierzyństwo to mnóstwo wyzwań, często dużo strachu, przytłaczającego poczucia odpowiedzialności, czasami smutek, czasami wyrzeczenia, może nawet ból, ale to chyba wiemy wszyscy. Za to mało się mówi o tym jaki to wielki dar, ile radości i miłości daje dziecko, ile jest wartości dodanej bycia mamą. :) Podziwiam i bardzo podoba mi się Twoje podejście!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję serdecznie. Właśnie o taki efekt mi chodziło :)

      Usuń
  12. Uwielbiam ten cykl na Twoim blogu <3

    OdpowiedzUsuń
  13. Ja jeszcze nie jestem mamą, ale na pewno stworzę sobie taką liste "co mi dało macierzyństwo" jak już mamą będę :) Buziaki!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Szczerze polecam :) Bardzo pomaga dostrzec, niezauważalne na co dzień pozytywy :)

      Usuń
  14. Naprawdę świetny post! Tak się składa, że niedawno zdecydowaliśmy się z partnerem na dzidziusia i fajnie zobaczyć artykuł, w którym autorka nie demonizuje macierzyństwa :) Ciąża i poród jeszcze przed nami, ale dzięki takim postom jeszcze bardziej się cieszę, że jak siła wyższa da, to już niedługo i ja zostanę mamą :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Cieszę się, że tak Uważasz. Trzymam za Was kciuki :) Oby szybko Wam się rozpoczęła.

      Usuń
  15. Nie jest łatwo szczególnie na poczatku ale moim zadniem warto wsłuchać się w siebie i kierowac się instynktem.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dokładnie. początki prawie zawsze są trudne :)

      Usuń
  16. Naprawdę niesamowity post... Dzięki tobie wiele osób mogło się chociażby wzruszyć! W wolnej chwili zapraszam do mnie :)

    https://artmusicwritelife.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję serdecznie, toż to miód na me serce :)

      Usuń
  17. Ja zyskałam uczucia, o których istnieniu wcześniej nie wiedziałam.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Właśnie, człowiek nawet by się nie spodziewał

      Usuń
  18. To wszystko jeszcze przede mną!

    OdpowiedzUsuń
  19. Duzo lepsza organizacje czasu!!!

    OdpowiedzUsuń
  20. Tacierzyństwo to chyba podobny stan, ale nie jest mi on jeszcze dany. ;)

    OdpowiedzUsuń
  21. Bardzo dobra lista i wraz z wiekiem dzieci i naszym tych punktów będzie więcej;)

    OdpowiedzUsuń
  22. Świetne podsumowanie. To jeszcze przede mną. :-)

    OdpowiedzUsuń
  23. Dzięki macierzyństwu stałam się lepszą osobą, w wielu dziedzinach, nawet tych, w których wcześniej nie odnajdywałam się. :)

    OdpowiedzUsuń
  24. Piękne, prawdziwe... żałuję, że niestety nie mogę się pod wszystkim podpisać własnym doświadczeniem.

    OdpowiedzUsuń